در 28 اکتبر 1923، در عمارت چانکایا، در زمانی که تصمیماتی که سرنوشت کشور را تغییر می‌داد امضا می‌شد، تدارک‌های تب‌آلود برای شام ادامه داشت. در همین حال، اهیر (انگین شنکان)، خدمتکار قدیمی عمارت، از آمدن بازدیدکننده ای از روستا خبر می دهد. بحث در مورد انتقال به شکل جدید حکومت در طبقه فوقانی عمارت چانکایا شدید است و روز بعد جمهوری اعلام خواهد شد.